Η Μινεάπολη απαντά στη δολοφονία του ICE
Μια μαρτυρία από τους δρόμους
8-1-2026
Μετάφραση από το Crimethinc
Στις 7 Ιανουαρίου 2026, ο πράκτορας της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων των Ηνωμένων Πολιτειών (ICE) Τζόναθαν Ρος πυροβόλησε και σκότωσε εν ψυχρώ τη συντρόφισσά μας Ρενέ Γκουντ. Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια καταγραφή των γεγονότων που συνέβησαν αμέσως μετά τη δολοφονία της, από την οπτική ενός αναρχικού στη Μινεάπολη. Ta λόγια αυτά είναι αφιερωμένα στη μνήμη της.
Η Ρενέ Γκουντ δολοφονήθηκε μόλις έξι τετράγωνα από το σημείο όπου τον Μάιο του 2020 δολοφονήθηκε ο Τζωρτζ Φλόιντ. Αυτό έχει τη σημασία του για δύο λόγους. Πρώτον, η Νότια Μινεάπολη έχει ιστορία και μνήμες αντίστασης. Χιλιάδες άνθρωποι εδώ θυμούνται ακόμη τις συγκρούσεις με την αστυνομία το 2020. Δεύτερον, μια παρόμοια δυναμική θα μπορούσε να εκδηλωθεί και σήμερα, όπως ακριβώς εκδηλώθηκε και το εκρηκτικό καλοκαίρι του 2020, όταν η αναταραχή στη Μινεάπολη λειτούργησε ως σπίθα που πυροδότησε μια εξέγερση σε όλη τη χώρα.
Εδώ και 38 ημέρες, το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας έχει καταλάβει τις Δίδυμες Πόλεις (Μινεάπολη-Σαιντ Πωλ) με σκοπό να τρομοκρατήσει τους μετανάστες γείτονές μας. Τη Δευτέρα, ανέπτυξαν 2.000 ακόμη πράκτορες του ICE για να αυξήσουν ραγδαία τον αριθμό των απαγωγών. Πρόκειται για μια πρωτοφανή κλιμάκωση. Καμία άλλη πόλη δεν έχει βιώσει μέχρι τώρα τέτοιας έκτασης κατοχή από το ICE.
Αυτή η κλιμάκωση είναι αντίδραση στο κύμα αντίστασης ενάντια στον ICE που οι κοινότητές μας έχουν αναπτύξει τις τελευταίες εβδομάδες. Πάνω από 4.000 άνθρωποι έχουν συμμετάσχει σε τουλάχιστον 81 ομάδες άμεσης παρέμβασης – περιπολώντας, παρακολουθώντας και περικυκλώνοντας οχήματα του ICE, προειδοποιώντας τους γείτονές μας, διαδηλώνοντας έξω από ξενοδοχεία που φιλοξενούν πράκτορες του ICE και εμποδίζοντάς τους να συνεχίσουν το εγκληματικό τους έργο. Το πρόσφατο κύμα επιθέσεων του ICE δεν μας έχει οδηγήσει στην απελπισία. Πιστεύουμε ότι δείχνει πως το ICE είναι σαν άγριο ζώο στριμωγμένο στη γωνία. Η αλλοπρόσαλλη και βίαιη συμπεριφορά του υποδηλώνει απόγνωση. Είναι μια υπηρεσία σε κρίση – μια υπηρεσία που μπορεί να ηττηθεί.
Στις 7 Ιανουαρίου, στις 8 π.μ. πήγα με έναν φίλο στο κτίριο Bishop Henry Whipple, το ομοσπονδιακό διοικητικό συγκρότημα που στεγάζει την περιφερειακή έδρα του ICE για όλες τις βόρειες μεσοδυτικές πολιτείες. Εκεί συγκεντρώνονται προτού πραγματοποιήσουν τις εφόδους τους. Για περίπου μία ώρα φωτογράφιζα πινακίδες των οχημάτων τους. Μία ακόμα φίλη σκόπευε να μας συναντήσει εκεί, αλλά έστειλε μήνυμα ότι δεν μπορούσε να έρθει, επειδή το ICE είχε πυροβολήσει άνθρωπο.
Φύγαμε αμέσως από το Whiple προς τη διασταύρωση της λεωφόρου Πόρτλαντ με την 34η οδό, όπου είχε μόλις σημειωθεί ο πυροβολισμός. Όταν φτάσαμε, το Signal σταμάτησε να λειτουργεί και στα δύο μας τηλέφωνα, σαν να υπήρχε παρεμβολή. Είχαν τοποθετήσει κίτρινη κορδέλα που οριοθετούσε τον τόπο του εγκλήματος και δεκάδες αστυνομικοί της αστυνομικής δύναμης της Μινεάπολης (MPD), πάνοπλοι και με πλήρη εξάρτυση, προστάτευαν τους πράκτορες του ICE. Οι μπάτσοι είχαν ένα τεθωρακισμένο όχημα Bearcat με κανόνι ήχου LRAD στην οροφή. Ο ίδιος ο Γκρεγκ Μποβίνο, ο επικεφαλής της Συνοριοφυλακής, βρισκόταν εκεί με πλήρη εξάρτυση. Άρχισε να συγκεντρώνεται πλήθος κόσμου – όχι μόνο οι γνωστοί ακτιβιστές και ακτιβίστριες, αλλά και απλοί άνθρωποι της γειτονιάς που μένουν στο ίδιο τετράγωνο και έβγαιναν στο δρόμο για να τους βρίσουν. Ξεκινήσαμε να φωνάζουμε το σύνθημα «Μπάτσοι! Γουρούνια! Δολοφόνοι!»
Τα πνεύματα οξύνθηκαν όταν ένας πράκτορας έριξε κάτω έναν διαδηλωτή περίπου ένα τετράγωνο πιο πέρα. Τον άρπαξε από τα ρούχα και προσπάθησε να του βάλει τα χέρια πίσω από την πλάτη πετώντας τον μέσα σε έναν σωρό από χιόνι. Κάποιος άλλος έπεσε πάνω στον πράκτορα και τον έριξε κάτω. Μερικοί από το πλήθος έτρεξαν να δουν τι συνέβαινε. Ένας μεσήλικας κάτοικος απαίτησε να μάθει γιατί συλλαμβάνουν τον άνθρωπο.
«Έσκιζε λάστιχα», απάντησε ο πράκτορας του ICE.
Ο άντρας του φώναξε: «Θα το κάνω κι εγώ, ρε μαλάκα!»
Ακολούθησε μια σύντομη αντιπαράθεση μέχρι που ο πράκτορας άφησε το άτομο και υποχώρησε προς την υπόλοιπη ομάδα του ICE.
Το πλήθος άρχισε να παίρνει θάρρος, κινήθηκε προς τους πράκτορες και φώναζε ακόμα πιο επιθετικά. Η αστυνομία άνοιξε δίοδο για να φύγουν οι πράκτορες του ICE προς τη λεωφόρο Πόρτλαντ. Μπήκαν στα οχήματά τους και έβαλαν μπρος. Κάποιοι φώναξαν να κατέβει κόσμος να κλείσει τον δρόμο για να τους εμποδίσει. Στην αρχή υπήρξε δισταγμός, αλλά ορισμένοι βγήκαν στον δρόμο και μπλόκαραν ένα όχημα του ICE. Στη συνέχεια ακολούθησαν κι άλλοι. Οι αστυνομικοί τούς απώθησαν βίαια. Άνθρωποι κλωτσούσαν τα οχήματα του ICE καθώς έφευγαν με ταχύτητα. Ένα άτομο παραλίγο να χτυπηθεί.
Καθώς ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι κατέβαιναν στο δρόμο και μπλόκαραν τη λεωφόρο Πόρτλαντ, οι μπάτσοι προσπάθησαν να ανοίξουν άλλη δίοδο διαφυγής προς την 34η οδό. Ο κόσμος φώναζε:
«Ψηλά τις γροθιές! Κάτω οι ομοσπονδιακοί! Ξεκουμπιστείτε από την πόλη!»
Πράκτορες του ICE με λιγότερο θανατηφόρα όπλα – εκτοξευτήρες δακρυγόνων και καραμπίνες – φύλαγαν ένα όχημα SUV που προσπαθούσε να φύγει. Ο κόσμος άρχισε να τους πετάει χιονόμπαλες. Το πλήθος όρμησε μπροστά και βρέθηκα πρόσωπο με πρόσωπο με έναν πράκτορα του ICE που κόλλησε την κάννη του εκτοξευτήρα στο πρόσωπό μου.
«Τι θα κάνεις; Θα με πυροβολήσεις κι εμένα;» του φώναξα.
Πυροβόλησε με τον εκτοξευτήρα στο πρόσωπό μου εξ επαφής. Η πρώτη μου σκέψη ήταν: «Μόλις έχασα το μάτι μου». Έτσι ένιωθα. Διασώστες του δρόμου με τράβηξαν πίσω και μου ξέπλυναν τα μάτια. Στα δεξιά μου, έβλεπα ανθρώπους να κυνηγούν κάποιους πράκτορες του ICE σε ένα σοκάκι πίσω από σπίτια. Είδα τον ίδιο μεσήλικα που είχε υπερασπιστεί τον άλλο διαδηλωτή να δέχεται κι αυτός βλήμα με αέριο πιπεριού στο πρόσωπο από πολύ κοντινή απόσταση. Οι πράκτορες εκτόξευσαν δακρυγόνα και έριξαν στο έδαφος άλλον ένα διαδηλωτή.
Δύο σύντροφοι που βοηθούσαν στην παροχή πρώτων βοηθειών με συνόδευσαν σε ένα σπίτι δύο τετράγωνα μακριά για να ρίξω νερό να φύγουν τα δακρυγόνα. Έκανα ντους και έβαλα γάζες στο τραύμα στο πρόσωπό μου. Όταν βγήκα από το μπάνιο, είδα περισσότερη αναστάτωση στο πεζοδρόμιο. Ήταν δύσκολο να καταλάβω αν το ICE κυνηγούσε ανθρώπους ή αν ο κόσμος κυνηγούσε το ICE.
Στήθηκε οδόφραγμα στη διασταύρωση της Πόρτλαντ με την 33η οδό, ένα τετράγωνο από το σημείο όπου δολοφονήθηκε η Ρενέ. Το οδόφραγμα παραμένει εκεί μέχρι σήμερα, με διαδηλωτές να κατασκηνώνουν εκεί – ανάμεσά τους και γνωστά πρόσωπα που είχαν κρατήσει τη αυτόνομη ζώνη της πλατείας Τζωρτζ Φλόιντ, σε απόσταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου, για πάνω από έναν χρόνο.
Γύρισα σπίτι για να φροντίσω τα τραύματά μου και να ξεπλύνω το σπρέι πιπεριού από τα ρούχα μου. Μερικές ώρες αργότερα, άκουσα ότι το ICE έκανε έφοδο στο λύκειο Ρούζβελτ και είχε εμβολίσει το αυτοκίνητο ενός παρατηρητή, μετατρέποντας το υπηρεσιακό όχημα σε όπλο, όπως τους έχουμε δει συχνά να κάνουν. Ξέσπασε συμπλοκή έξω από την κεντρική είσοδο. Συνέλαβαν έναν διαδηλωτή, αλλά δεν κατάφεραν να πιάσουν τον μαθητή που επιχείρησαν να απαγάγουν. Αυτό θα πρέπει να υπενθυμίσει σε όλους ότι δεν είναι ανίκητοι: όταν είμαστε αποφασισμένοι στις δράσεις μας, μπορούμε να τους νικήσουμε.
Περίπου στις 4.30 μ.μ., μια ομάδα 30 ή 40 διαδηλωτών παραβίασε τις πόρτες του ομοσπονδιακού δικαστηρίου στο κέντρο της πόλης. Ενώ οι φύλακες είχαν συγκεντρωθεί πίσω από τις περιστρεφόμενες πόρτες και έσπρωχναν για να τους εμποδίσουν να μπουν, κάποιος έσπασε μια τζαμαρία. Κανείς δεν συνελήφθη. Ο αυθορμητισμός της στιγμής και ο τεράστιος αριθμός μικρών διαδηλώσεων που ξέσπαγαν σε όλη την περιοχή Μινεάπολης-Σαιντ Πωλ καθιστούσαν αδύνατη την αντίδραση των αρχών σε όλα τα σημεία.
Εκείνο το βράδυ, πραγματοποιήθηκε μαζική αγρυπνία για να πενθήσουμε τον θάνατο της Ρενέ. Περίπου δέκα χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους, συγκεντρωμένοι γύρω από βαρέλια με αναμμένες φωτιές, πλημμυρίζοντας τη λεωφόρο Πόρτλαντ όσο μπορούσε να φτάσει το μάτι. Έμοιαζε σαν να ήταν εκεί όλη η νότια Μινεάπολη.
Από την αρχή της εισβολής του ICE στις Δίδυμες Πόλεις, προέκυψε πλήθος αντιφάσεων στο εσωτερικό του δικτύου των ομάδων άμεσης παρέμβασης που δημιουργήθηκε. Τις πρώτες ημέρες, υπήρξαν μεγάλες συγκρούσεις με το ICE στο εργοστάσιο χαρτιού Bro-Tex και στην ανατολική πλευρά του Σαιντ Πωλ. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ξέσπασε σύγκρουση στη διασταύρωση της 29ης οδού με την Πίλσμπουρι, όταν έριξαν στο έδαφος μια έγκυο γυναίκα. Μετά από αυτά τα γεγονότα, υπήρξε πολλή εσωτερική καταστολή στο όνομα της διατήρησης της ειρήνης και πολλή συζήτηση περί μη βίας. Φιλελεύθερα στοιχεία έχουν κερδίσει έδαφος και πράγματα που θεωρούσαμε δεδομένα το 2020 δεν είναι πλέον εδραιωμένα.
Πολλοί από τους ανθρώπους που συμμετέχουν στις ομάδες άμεσης παρέμβασης προέρχονται από τις διαδηλώσεις του «κινήματος 50501» και «No Kings», έχοντας μεγάλη απειρία. Αυτό μπορεί να είναι ταυτόχρονα ευλογία και κατάρα. Υπάρχει μια τεράστια δεξαμενή δημιουργικής ενέργειας. Διάφορες γειτονιές δοκιμάζουν κάθε λογής στρατηγικές και μεθόδους συναγερμού και αλληλοβοήθειας. Αρκετές φορές, φιλελεύθεροι που διαχειρίζονται τις ειδοποιήσεις και τις ενημερώσεις λειτουργούν αντιεξεγερτικά, λέγοντας στους ανθρώπους να μην κινηθούν προς το σημείο που εκδηλώνεται απαγωγή. Γίνονται πολυπληθή εκπαιδευτικά σεμινάρια για τον κόσμο που θέλει να συμμετέχει στις περιπολίες κατά του ICE, και εκεί τους μαθαίνουν ότι θα πρέπει να τηρούν πάντοτε τουλάχιστον δέκα μέτρα απόσταση από το ΙCE. Έχει αναπτυχθεί μια κουλτούρα που μας θέλει να αυτοχαρακτηριζόμαστε «παρατηρητές» – μια ύπουλη αντίληψη σαν σαράκι για όσους από εμάς θέλουμε να κάνουμε ό,τι περνάει απ’ το χέρι μας για να διαταράξουμε και να παρεμποδίσουμε τις επιχειρήσεις του ICE. Έχει δοθεί υπερβολική έμφαση στην καταγραφή πινακίδων κυκλοφορίας του ICE, κάτι που αποδεικνύεται όλο και λιγότερο χρήσιμο καθώς οι πράκτορες αλλάζουν τις πινακίδες τους και 2.000 νέα οχήματα έχουν κατακλύσει τους δρόμους μας. Έχουμε διαπιστώσει ότι οι πεζές περιπολίες γύρω από «καυτά σημεία» όπως η οδός Λέικ και η λεωφόρος Μπλούμινγκτον είναι ολοένα και πιο αποτελεσματικές από τότε που εντατικοποιήθηκαν οι επιχειρήσεις τη Δευτέρα. Δεν χρειάζεται πολύς χρόνος για να εντοπίσεις έναν πράκτορα του ICE που στήνει ενέδρα.
Κατά τη γνώμη μου, θα χρειαστεί να παλέψουμε σε δύο επίπεδα για να συντρίψουμε την εισβολή του ICE. Πρέπει να αποκτήσουμε μεγαλύτερη ευελιξία και περισσότερο θάρρος ώστε να εμποδίζουμε τις απαγωγές έγκαιρα και δυναμικά. Και πρέπει επίσης να τους νικήσουμε σε πολιτικό επίπεδο, προωθώντας την αντίληψη ότι το ICE αντιπροσωπεύει μια επίθεση στην κοινωνία στο σύνολό της. Οι συνθήκες για μια ακόμη εξέγερση όπως το 2020 σιγοβράζουν κάτω από την επιφάνεια. Είναι μια φωτιά που καίει υπόγεια και οι ομοσπονδιακοί δεν μπορούν να τη σβήσουν.
Το οφείλουμε στη νεκρή αδερφή μας Ρενέ Γκουντ να οξύνουμε αυτές τις εντάσεις μέχρι να βγούμε στην αντίπερα όχθη.