Ενάντια στη λεηλασία της Φύσης από το Κράτος και το Κεφάλαιο
Οργάνωση – Συλλογικοποίηση – Αντίσταση
Ο φυσικός κόσμος βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σαρωτική επίθεση από το κρατικό – καπιταλιστικό σύστημα που ξεκινάει από τις κορυφές των βουνών και φτάνει μέχρι τις ακτές και τους βυθούς των θαλασσών, από τα ποτάμια και τα δάση μέχρι τους αιώνιους παγετώνες. Μία σαρωτική επέλαση των μηχανών της εξουσίας που διαμορφώνουν ένα τοπίο γυμνό από φύση και ως εκ τούτου γυμνό από ζωή. Κάθε βουνό, κάθε ποτάμι, κάθε δάσος, κάθε θάλασσα αποτελεί στόχος ακραίας εκμετάλλευσης και λεηλασίας με σκοπό την περαιτέρω κερδοφορία, με βάση την κρατικό- καπιταλιστική αρχή της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, η οποία ενσωματώνει και την κυριαρχία πάνω στον φυσικό κόσμο στο σύνολό του.
Στον Πάρνωνα, έχουν δημιουργηθεί σχέδια για την εγκατάσταση 19 αιολικών πάρκων στο σύνολο τους. Κάτι τέτοιο, αποτελεί μια τεράστια επέμβαση πάνω στο βουνό με καταστρεπτικά αποτελέσματα για την φύση και τις κοινότητες. Μεγάλος αριθμός στρεμμάτων παρθένου δάσους σχεδιάζεται να αποψιλωθούν για την διένεξη δρόμων ενώ θα χρησιμοποιηθούν και μεγάλες ποσότητες μπετόν για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών που φτάνουν μέχρι και τα 150 μέτρα. Η εταιρεία CNI Energy έχει αναλάβει σχεδόν ολόκληρο το έργο και επιχειρεί από το Κυπαρίσσι Λακωνίας μέχρι τον Κοσμά Κυνουρίας. Οι Πρωτοβουλίες από τα χωρία γύρω από τον Πάρνωνα που έχουν δημιουργηθεί και συγκεκριμένα στο Κυπαρίσσι Λακωνίας και τον Κοσμά Κυνουρίας, έχουν συσπειρωθεί και έχουν δημιουργήσει αντιστάσεις. Ο Πάρνωνας αντιστέκεται με την δυναμική και μαχητική παρουσία των αγωνιστών και αγωνιστριών στα πεδία της σύγκρουσης που αναγκάζει το κράτος και το κεφάλαιο σε συνεχείς αναδιπλώσεις. Πιο συγκεκριμένα από τα τέλη Νοεμβρίου μία πρωτοβουλία κατοίκων στον Κοσμά Κυνουρίας έστησε ένα μπλόκο στο δρόμο που οδηγεί από το χωριό προς το σημείο εργασιών της εταιρείας CNI Energy μαζί με τις εταιρείες που έχουν υπεργολαβία το έργο (Ventus και ένας τοπικός εργολάβος). Την ίδια ώρα που μέσα στο χωριό η αντίσταση και η αλληλεγγύη ανθίζει, η κρατική καταστολή είχε κάνει αισθητή την παρουσία της. Οι ένστολες κρατικές συμμορίες της ΕΛ.ΑΣ επιχειρούσαν σε καθημερινή βάση, μαζί με τους ντόπιους εργολάβους, να ανοίξουν το μπλόκο για να συνεχιστούν οι εργασίες, περιπολικά διέσχιζαν αρκετές φορές μέσα στην ημέρα το χωριό του Κοσμά προσπαθώντας να στήσουν ένα κλίμα τρομοκρατίας στον κόσμο που μένει στο χωριό και αντιστέκεται, προχωρώντας μάλιστα σε προσαγωγές αγωνιστών/τριών, ενώ στις κινητοποιήσεις είχαν εμφανιστεί ισχυρές δυνάμεις καταστολής και ασφαλίτες.
Όπως αναφέρουν και οι κάτοικοι στον Κοσμά “νύχτα ήρθαν να λεηλατήσουν το βουνό, νύχτα εκδιώχθηκαν από το βουνό” χάρις την αντίσταση των αγωνιστών/αγωνιστριών του μπλόκου. Το μπλόκο του Κοσμά οργανωμένο από τα κάτω και ακηδεμόνευτο, κατάφερε σε αυτή την πρώτη φάση του αγώνα να σταματήσει τα έργα μέσα από τη δυναμική και μαχητική στάση των αγωνιστών/αγωνιστριών στο πεδίο του αγώνα. Οι εργολάβοι με τις κρατικές συμμορίες θα επιχειρήσουν ξανά να να θέσουν σε κίνηση τη μηχανή της λεηλασίας αλλά το μπλόκο θα είναι εκεί να υπερασπιστεί για ακόμα μία φορά το βουνό, την κοινότητα και την ελευθερία.
Ο Πάρνωνας δεν είναι ο μόνος τόπος που απειλείται από τα καταστρεπτικά και αντικοινωνικά σχέδια κράτους και κεφαλαίου. Ο Ελικώνας, η Οίτη, η Βοιωτία, τα Άγραφα, η Σητεία, η Λέσβος, τα νερά του Πηλίου, ο Αχελώος ποταμός, ο Καρπενησιώτης και ο Κρικελλοπόταμος, είναι μόνο μερικοί από τους τόπους που βρίσκονται σε κίνδυνο.
Όσο το κρατικό - καπιταλιστικό σύστημα θα ξεριζώνει τη φύση, τόσο οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες θα φυτρώνουν μπλόκα και αντιστάσεις.
Στην Μεσοχώρα Τρικάλων από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, έχουν ξεκινήσει τα κατασκευάζονται γιγαντιαία φράγματα και ακόμα και σήμερα συνεχίζεται η λεηλασία της Πίνδου και του ποταμού Αχελώου, μιας και νέα φράγματα αδειοδοτούνται συνεχώς, όπως αυτό κοντά στις πηγές του, στο χωριό Χαλίκι. Η οριστική καταστροφή του ποταμού Αχελώου μέσω της λειτουργίας του φράγματος του Υ/Η εργοστασίου και του τεχνητού ταμιευτήρα στην περιοχή της Μεσοχώρας, καθώς και η προβλεπόμενη μερική εκτροπή του, σε επόμενο χρόνο, προς τη Θεσσαλία, θα επιφέρει επιπλέον καταστροφές στα τοπικά οικοσυστήματα και στις τοπικές κοινωνίες, όπως αυτή του χωριού της Μεσοχώρας όπου οι κάτοικοι θα εκτοπιστούν από τον τόπο τους, μέσω της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης των γαιών από τη ΔΕΗ, καταστρέφοντας ολοκληρωτικά το χωριό. Όλες αυτές τις δεκαετίες, οι κάτοικοι έχουν προχωρήσει σε έναν πολύμορφο αγώνα αντίστασης απέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς και μαζί με τη συμβολή αλληλέγγυων αγωνιστών και αγωνιστριών που βρίσκονται δίπλα τους για δεκαετίες, έχουν μεταμορφώσει το χωριό σε σημείο συνάντησης πολλών αγωνιζόμενων ανθρώπων ενάντια στη λεηλασία και την καταστροφή της φύσης μέσα από ακηδεμόνευτους, ριζοσπαστικούς και οριζόντιους αγώνες.
Σήμερα, γίνεται πιο αναγκαίο από ποτέ άλλοτε να σταθούμε απέναντι στην αδυσώπητη και συνολική επίθεση που έχουν εξαπολύσει το κράτος και το κεφάλαιο. Από την αύξηση της φτώχειας και της ανέχειας, την όξυνση της καταστολής σε όσους αγωνίζονται, στην επιταχυνόμενη κούρσα πολεμικών εξοπλισμών, την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής των πληβείων μέσα στα αστικά κέντρα, την επέλαση των κρατικών και παρακρατικών ταγμάτων εφόδου, τις δολοφονίες στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα της Ευρώπης - Φρούριο, τις βόμβες και τα οπλοπολυβόλα των κρατών, τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη μέχρι και την υλοποίηση καταστρεπτικών σχεδίων που θέτουν τον φυσικό κόσμο στις αδηφάγες ορέξεις του κρατικό-καπιταλιστικού συστήματος.
Η βίαιη επίθεση πάνω στον φυσικό κόσμο με την αποψίλωση και τον εμπρησμό των δασών, τις εξορύξεις στο θαλάσσιο βυθό και στα βουνά, την επιβολή μονοκαλλιεργειών, τις απελευθερωμένες εκπομπές αερίων και την υπερθέρμανση, την υπεραλιεία, τα τεράστια φράγματα, τα αιολικά πάρκα, τις φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις είναι μερικές από τις αντικοινωνικές και εγκληματικές ενέργειες του κράτους και του κεφαλαίου. Την ίδια ώρα, τα
πολιτικά και οικονομικά μας αφεντικά χρησιμοποιούν το αφήγημα της «πράσινης ανάπτυξης», ενδεδυμένο με τον μανδύα της οικολογικής ευαισθησίας, για να δικαιολογήσουν στις τοπικές κοινωνίες και στους από τα κάτω τις καταστροφικές τους ενέργειες. Προφανώς, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έρχονται να συμπληρώσουν τις παραδοσιακές μορφές ενέργειας, με σκοπό όχι την ελάφρυνση των τοπικών κοινωνιών αλλά για να εξυπηρετήσουν τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα, αδιαφορώντας για την καταστροφή της φύσης και την εξαθλίωση των τοπικών κοινωνιών που πάντα επακολουθεί, ως αποτέλεσμα της κατακρεούργησης της γης και της υφαρπαγής των φυσικών πόρων από τα αφεντικά.
Ο φυσικός κόσμος και οι αγώνες για ζωή, γη και ελευθερία έχουν ένα κοινό. Δεν μπορούν να κατακερματιστούν, να απομείνουν μονάχα ως τοπικά ζητήματα και ζητήματα που αγγίζουν μόνο μία μειοψηφία εκτός των αστικών κέντρων. Η επίθεση σε έναν τόπο, ένα βουνό, ένα ποτάμι, μία ακτή είναι επίθεση απέναντι στο κοινωνικό σύνολο και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται. Αφενός γιατί όσο το κράτος και το κεφάλαιο βρίσκουν χώρο να ξεδιπλώνουν τα αντικοινωνικά τους σχέδια, δεν πρόκειται να σταματήσουν πουθενά ρημάζοντας τον έναν τόπο μετά τον άλλον προς μεγιστοποίηση των κερδών τους και αφετέρου γιατί οι συνέπειες των αλλεπάλληλων καταστροφών των οικοσυστημάτων θα έχουν ολέθριες επιπτώσεις στο σύνολο της ζωής μας πάνω στη γη. Όταν όμως οι αντιστάσεις οργανώνονται από τα κάτω και ακηδεμόνευτα και τα μπλόκα στήνονται, ο αγώνας ανθίζει οδοφράγματα απέναντι στην καταστροφή και το θάνατο του κρατικό-καπιταλιστικού συστήματος.
Από την πλευρά μας, σαν αναρχικοί, αντιλαμβανόμαστε πως η επιθετικότητα του Κράτους και του Κεφαλαίου, μπορεί να εκφράζεται με διαφορετικούς τρόπους σε διαφορετικούς τόπους, αλλά πάντα εκπορεύεται από το ίδιο σύστημα εκμετάλλευσης που έχουν εγκαθιδρύσει τα πολιτικά και οικονομικά μας αφεντικά. Ένα σύστημα εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και ως εκ τούτου του ανθρώπου πάνω στην φύση. Οι αγώνες μας θα είναι νικηφόροι εφόσον καταφέρουμε να σπάσουμε αυτή τη αλυσίδα εκμετάλλευσης. Μαχόμαστε για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας, που θα επαναπροσδιορίσει τη σχέση μας με τη μητέρα γη και θα βάλει τις βάσεις για την αρμονική μας συνύπαρξη με το φυσικό κόσμο – το σπίτι μας.
Αλληλεγγύη στο Μπλόκο του Κοσμά!
Απέναντι σε Φράγματα, Εξορύξεις, Αιολικά!
Από τον Πάρνωνα, την Πάρνηθα, τη Μεσοχώρα και τον Αχελώο, μέχρι τις Σταγιάτες, την Βοιωτία, το Καρπενήσι, την Κρήτη και τα νησιά…
Αγώνας για τη Ζωή, τη Γη και την Ελευθερία !
Αναρχική συλλογικότητα Όμικρον72