Στις 14/10 εγώ και ένας σύντροφος από την Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας και φοιτητής στη σχολή των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών πήγαμε στην γενική συνέλευση των ΗΜΜΥ ,όπου και ξεκίνησε η δίωξη μου , να ενημερώσουμε τον φοιτητικό σύλλογο για το ερχόμενο εφετείο καθώς και να καταθέσουμε ψήφισμα αλληλεγγύης εν όψη της δικής μου.
Με το που φτάσαμε στην σχολή αντικρίσαμε έναν όχλο από 40 μέλη των ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ/ΛΑΕ πλήρως εξοπλισμένους να κάθονται μερικοί στον διάδρομο μπροστά από τα τραπεζάκια τους καθώς και στην είσοδο της αίθουσας που θα πραγματοποιούνταν η ΓΣ. Με το που μπήκαμε στην αίθουσα αυτομάτως ο σύντροφός, λόγω της πολυετούς του πολιτικής δράσης ως αναρχικός στην συγκεκριμένη σχολή, βρέθηκε στο στόχαστρο των γνωστών τραμπούκικων πρακτικών τους, μέσα από μια σειρά απειλών για την σωματική του ακεραιότητα και χυδαίων λεκτικών επιθέσεων. Καθόλη την διάρκεια της γενικής συνέλευσης οι χωροφύλακες της ΑΡΑΣ επιτίθονταν προς πάσα κατεύθυνση, μην αφήνοντας κανέναν να μιλήσει και προσπαθώντας να υπονομεύσουν για μια ακόμα φορά τα όργανα των φοιτητικών μας συλλόγων. Έπειτα από μια πολύωρη προσπάθεια της εν λόγω παρακρατικής γκρούπας να απαξιώσει πλήρως την πολιτική διαδικασία της Γενικής συνέλευσης (όπως έκανε και στις υπόλοιπες σχολές που ειχαν ΓΣ αυτή την εβδομάδα), προφανώς με στόχο την μη ομαλή διεξαγωγή της και την επιβολή τους στον φοιτητικό σύλλογο, ήρθε η ώρα του συντρόφου να κάνει τοποθέτηση. Πριν προλάβει να αρχίσει την τοποθέτηση του ένας ρουφιάνος της ΑΡΑΣ (μέλος του σχήματος ΑΝΑΦΗ/ΕΑΑΚ) διάβασε στο αμφιθέατρο την καταγγελία που μόλις λίγα λεπτά πριν είχαμε δημοσιεύσει, αφού οι τραμπούκοι της ΑΡΑΣ πολλαπλασιάζονταν στον κεντρικό διάδρομο της σχολής και υπήρχε φόβος πλέον για την σωματική μας ακεραιότητα. Σε μία προσπάθεια αντίστροφης της πραγματικότητας προσπαθούσε να πείσει τους φοιτητές ότι δύο άνθρωποι αποτελούν κίνδυνο και όχι οι δεκάδες των κρανοφόρων της ΑΡΑΣ και πώς κανένας δεν μας εμπόδισε να μιλήσουμε, παρ' όλους τους προπηλακισμούς που είχαμε και συνεχίζαμε να δεχόμαστε. Όταν ο σύντροφός, εγώ αλλά και πλήθος φοιτητών αρχίζαμε να καταγγέλλουμε την στοχοποίηση μας καθώς και την απαράδεκτη και τραγική στάση αυτών των τραμπούκων προς το συλλογικό όργανο των φοιτητικών μας συλλόγων, σχεδόν όλο το στρατιωτικό τάγμα των ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ/ΛΑΕ μπήκε μέσα στην αίθουσα σε πλήρη παροξυσμό, βρίζοντας εμένα και τον σύντροφό μου και με την γνωστή προβοκατορολογία κατηγορούσε την Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας για μαφιόζικες και αντικοινωνικές πρακτικές. Εντέλει μη θέλοντας να δώσουμε καμία νομιμοποίηση σε αυτή την διαδικασία- τσίρκο αποχωρήσαμε χωρίς να καταθέσουμε το ψήφισμα το οποίο χρειάζομαι εν όψη του Εφετείου, καταγγέλοντας την στάση της ΑΡΑΣ.
Για ακόμη μια φορά η γκρούπα των ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ/ΛΑΕ δείχνει ότι εκτός τον πολιτικό πάτο που έχει πιάσει και την σήψη που προσπαθεί να επιβάλει στους φοιτητικούς συλλόγους, είναι και σε πλήρη συμπλευση με τον φασίστα πρύτανη του ΕΜΠ και μηνυτή μου Χατζηγεωργίου καθώς και με τον ρουφιάνο πρώην κοσμήτορα των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Τσανακα. Αυτό δείχνει ακριβώς την πλευρά που έχει διαλέξει στους αγώνες ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την συνεργασία των πανεπιστημίων με την βιομηχανία πολέμου, καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που σε ρόλο πανεπιστημιακής αστυνομίας προσπαθεί να αναστείλει δράσεις ανάδειξης και κινήσεις αλληλεγγύης υπέρ της υπόθεσης μου.
Κανείς δεν θα ξεχάσει το δολοφονικό αντιαναρχικό πογκρόμ που εξαπέλυσαν οι ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ/ΛΑΕ στις 15 Νοεμβρίου 2025 στο Πολυτεχνειο, όσες κινήσεις ξεπλύματος και αν κάνουν σχετικά με την δήθεν εναντίωση τους στην αλλαγή του τρόπου εορτασμού του τριημέρου του Πολυτεχνείου. Όσα ονόματα συντρόφων και αν ρουφιανέψετε, όσα ψέματα και προβοκάτσιες και αν εξαπολύσετε, όσα μέσα παρακολουθήσεις και αν λάβετε, όσες και όσους τραμπούκους και αν επιστρατεύσετε η αλληλεγγύη στο τέλος θα νικήσει και το φοιτητικό κίνημα θα σας εκτοπίσει. ΚΑΜΙΑ ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΑ - ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ.
ΕΞΩ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΡΑΣ
ΑΠΟ ΤΟΣ ΣΧΟΛΕΣ ΜΑΣ
ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΝΟΙ - ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ
ΕΦΕΤΕΙΟ 10/11, ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ
Ζ.Μ.