Η ΦΛΟΓΑ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΖΩΝΤΑΝΗ
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου του '73 δεν αποτελεί ούτε μία εθιμοτυπική εορτή αλλά ούτε και λήξασα υπόθεση στο βωμό της δημοκρατίας, αλλά ένα ζωντανό παράδειγμα ανυπακοής για τους αγώνες του σήμερα. Όσο και αν προσπαθεί η εξουσία να σβήσει την φλόγα της εξέγερσης, μιλώντας για το τέλος της ιστορίας, τα προτάγματα του Νοέμβρη είναι πάντα επίκαιρα. Απέναντι στην διαστρέβλωση των νοημάτων της εξέγερσης και στην προσπάθεια καπήλευσης της από τους εγγυητές της κοινωνικής ειρήνης, η εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτελεί σημείο αναφοράς για τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις τόσων δεκαετιών.
Στο σήμερα, με την όξυνση της κρατικής και καπιταλιστικής επιθετικότητας στα πιο ευάλωτα και καταπιεσμένα κομμάτια της κοινωνίας και το βάθεμα των κοινωνικών και ταξικών ανισοτήτων, ο μύθος της δημοκρατίας δεν αποτελεί τίποτα αλλό παρά το κάλυμμα της εξουσίας για να συνεχίσει να παρασιτεί πάνω στην κοινωνική πλειοψηφία. Από τις αναδιαρθρώσεις όλων των κοινωνικών αγαθών(παιδεία, υγεία, στέγαση, μεταφορές), την εντεινόμενη φτωχοποίηση των καταπιεσμένων, την επιβολή όλο και επαχθέστερων όρων επιβίωσης μέχρι την απειλή γενικευμένης πολεμικής σύρραξης κράτος και αφεντικά, αντλώντας συναίνεση μέσα από το αφήγημα του ‘’δημοκρατία ή χάος’’, προσπαθούν να επιβάλλουν τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό ως την μόνη προοπτική για τους πληβείους.
Παράλληλα η όξυνση της καταστολής στους αγωνιστές και ειδικά στα πιο ριζοσπαστικά κομμάτια του κινήματος, δηλώνει τον φόβο της εξουσίας για ανατροπή, η οποία γεννήθηκε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και βρίσκει σάρκα και όστα σε τόσους και τόσους μετέπειτα αγώνες. Από την στοχοποίηση και τις φυλακίσεις αγωνιστών, τις σκευωρίες, τις εκκενώσεις καταλήψεων, τον ιδεολογικό πόλεμο ενάντια στην Αναρχία μέχρι την ωμή βία των ένστολων δολοφόνων της ΕΛΑΣ, κράτος και αφεντικά θέλουν να φιμώσουν κάθε φωνή αντίστασης επιβάλλοντας ένα κλίμα φόβου και σιωπής. Η προσπαθειά των εξουσιαστών για το σβήσιμο της συλλογικής μνήμης της εξέγερσης του ΄73 και το πέρασμα στην λήθη αποτελεί βασική προϋπόθεση για το τσάκισμα κάθε εστίας αμφισβήτησε και την απρόσκοπτη συνέχιση των σχεδιασμών τους.
53 Νοέμβρηδες μετά, αυτή η προσπάθεια από τους εξουσιαστές και τους λακέδες τους βρίσκεται σε όξυνση. Η πρυτανική αρχή του ΕΜΠ, με αφορμή το δολοφονικό αντιαναρχικό πογκρόμ που εξαπέλυσαν οι ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ/ΛΑΕ στο περσινό Πολυτεχνείο σε πλήρη σύμπλευση με τις κρατικές επιταγές, θέτει σε αλλαγή το ‘’πλαίσιο εορτασμού’’ του τριημέρου του Πολυτεχνείου, με σκοπό την εκδίωξη των κομματιών της κοινωνίας που δεν βρίσκουν θέση στην θεσμική εκπροσώπηση του πολιτικού συστήματος. Έτσι, κράτος, πρυτανική αρχή αλλά και οι διάφοροι τραμπούκοι τους εξαπολύουν μια αντιαναρχική ρητορική για να προλειάνουν το έδαφος για μια επερχόμενη καταστόλη του τριημέρου είτε από τα ΜΑΤ της αστικής δημοκρατίας, είτε από τον μηχανισμό εσωτερικής καταστολής των ΕΑΑΚ/ΑΡΑΣ/ΛΑΕ.
Το Πολυτεχνείο αποτέλεσε σημείο συνάντησης και ζύμωσης κοινωνικών ομάδων(φοιτητών, μαθητών, εργατών, ανέργων) σε μια εξέγερση που ενέπνευσε γενιές αγωνιστών/αγωνιστριών, ενώ για το αναρχικό κίνημα λειτούργησε καθοριστικά στην πολιτική αναγέννηση του στον ελλαδικό χώρο. Οι αναρχικοί μέσω δυναμικών πρωτοβουλιών για αντιιεραρχικά, οριζόντια οργανωμένα συμβούλια, διεύρυναν το πεδίο της εξέγερσης πέρα από τα όρια που έθεταν τα ρεφορμιστικά αιτήματα. Ανέδειξαν την προοπτική της συνολικής αμφισβήτησης της εξουσίας, παρά τις προσπάθειες γραφειοκρατικών και κομματικών μηχανισμών να περιθωριοποιήσουν την αναρχική παρουσία και επιδραστικότητα, μέσα από την συκοφάντηση και την προβοκατορολογία. Σε όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης το Πολυτεχνείο αποτέλεσε ένα βασικό πεδίο μέσα στο οποίο η κοινωνία και τα κινήματα μπορούσαν να αναπαραχθούν και να δράσουν, μια εστία μέσα στην οποία ξεπετάχτηκαν αγώνες που έβαλαν τον ίδιο τον κόσμο του κράτους και του καπιταλισμού στο στόχαστρο, με την συμβολή και την παρέμβαση των αναρχικών.
Έτσι και φέτος ως αναρχικοί/ές φοιτητές/τριες θα βρισκόμαστε στο τριήμερο του Πολυτεχνείου, με την πολιτική μας παρέμβαση, σπάζοντας το κλίμα τρόμου και αποκλεισμού που προσπαθούν να επιβάλουν κράτος, Χατζηγεωργίου και η αυτόκλητη ‘’περιφρούρηση’’ του Πολυτεχνείου. Ενάντια στην ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση εναντίων των αναρχικών στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προληπτικής αντιεξεγερτικής πολιτικής του κράτους που σαν στόχο έχει να ανακόψει εν τη γεννέσει τις αντιστάσεις που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν εναντίον του, καλούμε όλους και όλες να πλαισιώσουν και το φετινό τριήμερο του Πολυτεχνείου για να βάλουμε ανάχωμα στα σχέδια τους.
Από το Πολυτεχνείο του '73 τα συνθήματα μας παραμένουν ίδια
Κάτω το Κράτος, Κάτω η Εξουσία, Κάτω το Κεφάλαιο, Κάτω ο Στρατός, Γενική Εξέγερση, Κοινωνική Επανάσταση
Όλοι και όλες στο τριήμερο του Πολυτεχνείου, 15-17 Νοέμβρη
53 ΝΟΕΜΒΡΗΔΕΣ ΜΕΤΑ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΑΙΗ
ΟΥΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΟΥΤΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΚΑΤΩ Ο ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ
Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας