ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΕΣ ΑΚΡΟΑΣΕΙΣ
Βασικό στοιχείο στην πολιτική ατζέντα του κράτους για την μετατροπή του πανεπιστημίου από δημόσιο, δωρεάν και ανοιχτό σε όλη την κοινωνία σε επιχειρηματικό, αποστειρωμένο, αποκομμένο εξ ολοκλήρου από το κοινωνικό σύνολο και προσαρμοσμένο πλήρως στις προσταγές κράτους και κεφαλαίου είναι το μέτρο των διαγραφών. Η αυτόματη διαγραφή φοιτητών που έχουν ξεπεράσει το ανώτατο όριο φοίτησης σύμφωνα με τους νόμους 4777/2021 και 4957/2022, πέρα από την προφανή συνέπεια που επιφέρει, δηλαδή το πλήγμα στα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα που αναγκάζονται να δουλεύουν παράλληλα με τις σπουδές τους για να βιοποριστούν, έχει και μία άλλη στόχευση στρατηγικής σημασίας για τα σχέδια του κράτους.
Αυτή δεν είναι άλλη παρά την επιβολή των διαγραφών ως μέσο πειθάρχησης των φοιτητών. Ουσιαστικά, μέσω των διαγραφών επιτυγχάνεται η διαμόρφωση και θεμελίωση ενός περιβάλλοντος γνώσης, μάθησης και έρευνας εντατικοποιημένου, πλήρως ευθυγραμμισμένου με τα συμφέροντα των ιδιωτών και τις ανάγκες του κεφαλαίου που ουδεμία σχέση έχει με την κοινωνία και τις ανάγκες της και εκθειάζει τον ατομικισμό, τον ανταγωνισμό και τον στείρο καριερισμό. Παράλληλα, η παιδεία και η γνώση καταλήγουν να γίνονται προνόμια για λίγους και εκλεκτούς που μπορούν να ανταπεξέλθουν στο ολοένα και αυξανόμενο κόστος φοίτησης και στους εντατικοποιημένους ρυθμούς αυτής. Από την άλλη, το κράτος έχοντας χτίσει το αφήγημα ότι «αιώνιοι φοιτητές επιβαρύνουν τα ελληνικά δημόσια ΑΕΙ και υπονομεύουν την ποιοτική αναβάθμιση και εξέλιξή τους», έκανε εξαγγελίες για τη διαγραφή χιλιάδων φοιτητών ήδη από το καλοκαίρι. Έτσι, στο κλείσιμο του 2025 διαγράφησαν περισσότεροι από 300.000 φοιτητές (ενδεικτικά στη Θεσσαλονίκη 17.948, στο πανεπιστήμιο Πατρών 8.497, στο πανεπιστήμιο Κρήτης 4871, στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας 1071). Αυτά τα νούμερα αφορούν μόνο τις 4ετείς σχολές ενώ από την νέα ακαδημαϊκή χρονιά 2026-2027 προβλέπεται η διαγραφή αυτών που ξεπέρασαν το ανώτατο όριο φοίτησης σε 5ετείς σχολές.
Βέβαια, αξίζει να σημειωθεί ότι το βασικό αφήγημα περί «οικονομικής επιβάρυνσης» των τμημάτων από τους «αιώνιους φοιτητές» αναιρείται από την πραγματικότητα, αφού μετά το πέρας των ν+2 ετών σπουδών παύουν να ισχύουν τα "προνόμια" της φοιτητικής ιδιότητας. Ακόμη, μέσω των διαγραφών αποσκοπείται η θετική αξιολόγηση του εκάστοτε τμήματος καθώς βασικό κριτήριο αυτής αποτελεί ο αριθμός των εγγεγραμμένων φοιτητών και με βάση αυτόν καθορίζεται και η χρηματοδότησή του, μείωση της οποίας θα οδηγήσει είτε σε συγχώνευση ή ακόμα και σε οριστικό κλείσιμο του. "Παραθυράκι" του νόμου Πιερρακάκη για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αποτελεί η δυνατότητα χορήγησης πιστοποιητικών των συγκεντρωμένων ECTS στους φοιτητές που διαγράφονται, ανοίγοντας έτσι διάπλατα τις πόρτες των ιδιωτικών πανεπιστημίων σε υποψήφιους πελάτες.
Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται πως το κράτος όχι μόνο δεν πρόκειται να καλύψει ποτέ τις ανάγκες της κοινωνικής βάσης για δημόσια, δωρεάν και κοινωνικά προσανατολισμένη παιδεία, άλλα επιτίθεται όλο και σφοδρότερα στα πληβειακά στρώματα μέσω της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, της εμπορευματοποίησης της παιδείας, της απαξίωσης της φοιτητικής μέριμνας και των ταξικών φραγμών.
Πέρα από αυτά, όμως, από την ατζέντα του κράτους δε θα μπορούσε να λείπει η ιδεολογική καταστολή εντός των πανεπιστημίων που εκκινά ήδη από την κατάργηση του ασύλου το 2019, τις αλλεπάλληλες καταπατήσεις του από την αστυνομία, τις εκκενώσεις καταλήψεων και αποκρυσταλλώνεται στο πρόσφατα θεσμοθετημένο πειθαρχικό δίκαιο που επιτίθεται κατάφωρα και ποινικοποιεί κάθε συνδικαλιστική και αγωνιστική δράση των φοιτητών (για πράξεις “διατάραξης” από ανάρτηση αφίσας ή δημόσια δήλωση (πχ αποφάσεις ΦΣ) μέχρι σύσταση πολιτικής ομάδας) και προβλέπει παύση σπουδών και οριστική διαγραφή για τους «εγκληματίες φοιτητές». Σε αυτό το πλαίσιο κινείται, λοιπόν, η εκκένωση της κατάληψης του ΦΣ Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ στις 14/10, ξημερώματα της πανελλαδικής απεργίας ενάντια στο 13ωρο άλλα και η επακόλουθη πειθαρχική δίωξη για τους συλληφθέντες φοιτητές, με τις πρυτανικές αρχές και τους μπάτσους να δρουν ανενόχλητοι προς την κατεύθυνση της κατασταλτικής οχύρωσης των πανεπιστημίων παρά την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του συλλόγου για κατάληψη. Στις 15/12 ήταν προγραμματισμένη η πειθαρχική ακρόαση των διωκόμενων, η οποία όμως αναβλήθηκε για λόγους «ανωτέρας βίας» σύμφωνα με τον πρύτανη-κάθαρμα Χατζηγεωργίου ή, πιο απλά, λόγω της μαζικής και δυναμικής παρουσίας αλληλέγγυου κόσμου έξω από την πρυτανεία του ΕΜΠ. Και, βέβαια, στο ίδιο πλαίσιο της επιχειρούμενης τρομοκράτησης, απονεύρωσης των κοινωνικών αντιστάσεων και πειθάρχησης των φοιτητών ανήκει και η καταδίκη του αναρχικού συντρόφου Ζ.Μ. σε 14 μήνες φυλάκιση για παρέμβαση αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη εντός του ΕΜΠ.
Δεν τρέφουμε αυταπάτες πως μόνο το ακηδεμόνευτο και οργανωμένο φοιτητικό κίνημα μπορεί να σταθεί εμπόδιο στα σχέδια κράτους, κεφαλαίου και πρυτανικών αρχών για τη μετάβαση στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο, την όξυνση των ταξικών φραγμών εντός του, την πλήρη αποστείρωση και εντατικοποίησή του, την εξατομίκευση και την ποινικοποίηση της πολιτικής μας δράσης. Με όπλα μας την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση σε ελευθεριακά σχήματα εντός των σχολών και τις μαζικές γενικές συνελεύσεις υπερασπιζόμαστε το άσυλο και τον κοινωνικό χαρακτήρα του πανεπιστημίου.
ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ
ΟΥΤΕ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΟΥΤΕ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΑΓΩΝΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ
ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΘΩΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΦΟΙΤΗΤΉ Ζ.Μ.
ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ/ΤΡΙΩΝ QUIETA MOVERE