ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΕΣΤΙΑ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
ΟΧΙ ΜΑΓΑΖΙ ΤΟΥ ΠΡΥΤΑΝΗ ΚΑΙ ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Την Παρασκευή 16/01 περίπου στις 20:00 το βράδυ, φοιτήτριες και φοιτητές της αρχιτεκτονικής σχολής του ΕΜΠ λαμβάνουν ένα e-mail από την κοσμητεία της σχολής που τους καλεί να μαζέψουν τις εργασίες τους και να αποχωρήσουν από τα κτήρια. Λίγες ώρες αργότερα, ανακοινώνεται στους τελειόφοιτους φοιτητές ότι το ίδρυμα θα κλείσει για τις επόμενες 4 μέρες μετά από εντολή του Πρύτανη, ενώ επί 4 μέρες η “αντι”-τρομοκρατική και η κρατική ασφάλεια έλεγχαν εξονυχιστικά τους χώρους εργασίας φοιτητών/-τριών, μεταπτυχιακών και καθηγητών μέσα στο ίδρυμα. Αυτό που οδήγησε τον πρύτανη του πανεπιστημίου να διώξει τους φοιτητές από τους χώρους προετοιμασίας τους για την εξεταστική τους ήταν η διοργάνωση δεξίωσης, κεκλεισμένων των θυρών, με πολύ σημαντικούς παράγοντες του πολιτικού, επιχειρηματικού, και ακαδημαϊκού γίγνεσθαι με επίτιμο καλεσμένο τον πρόεδρο της δημοκρατίας, γνωστό νεκροθάφτη σκανδάλων Κωνσταντίνο Τασούλα.

Έπειτα από κάλεσμα του Συντονισμού Κάτω Πολυτεχνείου για συγκέντρωση ενάντια στο lock-out την Τρίτη 20/1, φοιτητές/-τριες, μεταπτυχιακοί, υποψήφιοι διδάκτορες και αλληλέγγυοι προσήχθησαν με έναν τρόπο που το επίπεδο της αυταρχικότητας θύμισε την περίοδο της πανδημίας. Από τις 24 προσαγωγές η 1 μετατράπηκε σε σύλληψη με τις κατηγορίες της απείθειας και της ψευδούς κατάθεσης.

Άλλο ένα κρεσέντο αστυνομικής αυθαιρεσίας και παρέκκλισης του Δημοσίου χαρακτήρα του συγκροτήματος Πατησίων, μόνο και μόνο για να ενισχύσει την άτυπη ιδιωτικοποίηση του χώρου και εν τέλει τον οριστικό εκτοπισμό του τμήματος Αρχιτεκτονικής στην Πολυτεχνειούπολη. Παράλληλα, η επιβολή ενός ανδρός Αρχή μέσα στο ΕΜΠ έχει αρχίσει να γίνεται επιθετική ακόμα και στην ίδια την ακαδημαϊκή φυσιογνωμία του Ιδρύματος. Τα παρανοϊκά και αυθαίρετα lock-out που έχουν επιβληθεί από τον Χατζηγεωργίου έχουν μετατρέψει το ίδρυμα περισσότερο σε μουσείο παρά σε χώρο φοίτησης και μάθησης. Επιχειρεί με επιτακτικούς ρυθμούς να δημιουργήσει κρίση στην ακαδημαϊκή λειτουργία του τμήματος, ούτως ώστε να προσφέρει ως σωτήρας την λύση και το Ιστορικό Συγκρότημα να παραδοθεί στο παρελθόν.

Ταυτόχρονα, αυτή η νέα επίθεση ενάντια στο άσυλο, η πολλοστή σε μια μακρά λίστα των τελευταίων χρόνων, έρχεται να επιβεβαιώσει πως η κρατική καταστολή, με συνένοχες τις πρυτανικές αρχές, έρχεται να στρώσει τον δρόμο για ένα πανεπιστήμιο-μαγαζί, όπως άλλωστε το χαρακτήρισε και ο ίδιος ο πρύτανης του ΕΜΠ μπροστά στις φοιτήτριες τις οποίες έπειτα έβρισε χυδαία. Με την θεσμική κατάργηση του ασύλου, την εκκένωση των καταλήψεων εντός του Πολυτεχνείου, την εισβολή σε κατάληψη του φοιτητικού συλλόγου και τις συλλήψεις φοιτητών/-τριών του ιδρύματος και αλληλέγγυων, η εξουσία ελπίζει να κάμψει τις αντιστάσεις των αγωνιζόμενων εντός των σχολών, με σκοπό το Πολυτεχνείο, από μια εστία αγώνα και αντίστασης των από τα κάτω, να μετατραπεί σε ένα τσιφλίκι για τα επιχειρηματικά και πολιτικά συμφέροντα των ελίτ.

Καθόλου σύνηθες παρ’ όλα αυτά δεν αποτελεί το γεγονός ότι ταυτόχρονα με τις παράνομες προσαγωγές στην Πατησίων προσήχθη στα νότια προάστια ερευνητής που η αστυνομία πίστευε ότι μπορεί να πήγαινε στο Πολυτεχνείο. Η συγκεκριμένη στοχοποίηση, όπως και άλλες ανθρώπων που φοιτούν ή εργάζονται στο ΕΜΠ, είναι εξοργιστική και φανερώνει το αληθινό τους πρόσωπο. Το φακέλωμα, οι άτυπες ομηρίες, οι κατασκευασμένες διώξεις δεν μπορούν να συγκρατήσουν ένα καθεστώς που σαπίζει. Τα επιχειρηματικά όνειρα του Ι. Χατζηγεωργίου και οι πολιτικές του επιδιώξεις δεν μπορούν να εξαφανίσουν ιστορία 52 χρόνων και η αντίδρασή τους απέναντι σε εμάς καταδεικνύει τον φόβο τους όταν βρίσκονται μέσα στο χώρο που τα φαντάσματα παίρνουν σάρκα και οστά.

Απέναντι στους δυνάστες των ζωών μας η μόνη λύση για όσους δέχονται την επίθεση Κράτους, Κεφαλαίου, και των οργάνων τους, είναι η συλλογική δράση και ο αγώνας. Είναι η αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη δίπλα σε όσους δέχονται την καταστολή. Η αξιοπρέπεια απέναντι στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό και τη νέα δυστοπία που επελαύνει, με το ΕΜΠ να συμβάλει άμεσα σε αυτήν μέσω της συνεργασίας του με την πολεμική βιομηχανία, δεν χωράει στο ψευδοδίπολο «νομιμότητας-παρανομίας». Το μόνο που μπορεί να θεωρηθεί είναι δίκαιη. Η αντίσταση απέναντι στην αυθαιρεσία της εξουσίας αποτελεί καθήκον, αλλά και προϋπόθεση για να μπορέσουμε να οραματιστούμε και να κινηθούμε προς έναν άλλον κόσμο. Η κρατική τρομοκρατία, οι στοχοποιήσεις και η επιβολή του δυνατού έναντι του αδύναμου το μόνο που θα φέρει θα είναι σύγκρουση και όταν οι εφιάλτες γίνονται πραγματικότητα εμείς είμαστε οι πολλοί και αυτοί οι λίγοι.

Παρασκευή 23 Ιανουαρίου, στις 9.00, στην Ευελπίδων (κτίριο 2, αίθουσα 1)

ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ Σ’ ΟΛΗ ΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

ΑΣΥΛΟ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ

Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας