ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΦΟΙΤΗΤΗ Ζ.Μ.

Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΡΕΒΑΝΣΙΣΜΟΣ ΜΟΝΟ ΜΑΣ ΠΕΙΣΜΩΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΜΑΣ


Την Τρίτη 10 Νοέμβρη έγινε το εφετείο της δίκης του αναρχικού φοιτητή Ζ.Μ, ο οποίος κατηγορούνταν για ένα σύνθημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και ενάντια στην συνεργασία του ΕΜΠ με την ισραηλινή Intracom Defense, το οποίο βάφτηκε στην σχολή των Ηλεκτρολόγων κατά την διάρκεια παρέμβασης αντιπληροφόρησης της ομάδας μας. Την συγκέντρωση την οποία καλέσαμε στα δικαστήρια της Ευελπίδων πλαισίωσε πλήθος αλληλέγγυου κόσμου και ομάδων, ενώ πανελλαδικά έγινε μια σειρά δράσεων αλληλεγγύης για τον σύντροφό μας. Για ακόμη μια φορά, ο ρουφιάνος Παναγιώτης Τσανάκας κατέδωσε τον σύντροφο, υποδεικνύοντάς τον ως τον “δράστη”, ενώ με την πρώτη ευκαιρία διέφυγε προς την πλευρά των ΜΑΤ και έπειτα εξαφανίστηκε. Καταδείχθηκε από την μια ο παράνομος και αναξιόπιστος τρόπος με τον οποίο έγινε η ταυτοποίησή του από την κρατική ασφάλεια, και από την άλλη το εξωφρενικό της πρωτόδικης ποινής των 14 μηνών φυλάκισης χωρίς αναστολή, για μια πράξη όπως ένα σπρέι με ένα πολιτικό μήνυμα σε ένα πανεπιστήμιο. Η έδρα καθ’ όλη την διάρκεια της δίκης έκανε σαφές πως ενεργεί ως πιόνι της πρυτανείας του ΕΜΠ και των κρατικών μηχανισμών, αφού δεν πίεσε ούτε ελάχιστα τον καταδότη Τσανάκα, ούτε εξέτασε περαιτέρω τις παρατυπίες της διαδικασίας της ταυτοποίησης του συντρόφου μας από την ασφάλεια. Εν τέλει, ο αναρχικός φοιτητής Ζ.Μ καταδικάστηκε από το εφετείο σε 5 μήνες και 15 μέρες φυλάκισης με 3 χρόνια αναστολή.

Η καταδίκη αυτή αποτελεί σταθμό για την όποια πολιτική και συνδικαλιστική ελευθερία εντός των σχολών. Για ένα σύνθημα σε έναν τοίχο ενός πανεπιστημίου, ένας φοιτητής ουσιαστικά απήχθη κάτω από το σπίτι του, και μετά από 2 χρόνια ταλαιπωρίας, τιμωρήθηκε με μια δυσανάλογη ποινή, έπειτα από πίεση των πρυτανικών αρχών. Όλοι όσοι αντιμετωπίζουμε το πανεπιστήμιο ως πεδίο πολιτικής και συνδικαλιστικής παρέμβασης και σύγκρουσης ενάντια στην εξουσία οφείλουμε να θορυβηθούμε απέναντι σε αυτό το προηγούμενο. Η καταστολή, η παρακολούθηση, η ποινική δίωξη, ο χαφιεδισμός του κάθε λακέ του εκάστοτε πρύτανη, δεν είναι ένας μακρινός κίνδυνος που μπορούμε να τον αγνοήσουμε για τώρα, αλλά είναι ήδη εδώ, όπως αποδεικνύει η υπόθεση του συντρόφου μας, ακόμη και για ένα σύνθημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη σε έναν τοίχο. Κεκτημένα δεκαετιών που κερδήθηκαν με αίμα χάνονται μπροστά μας, και θα αποτελούν μια ανάμνηση, εάν αντιμετωπίσουμε την υπόθεση του αναρχικού φοιτητή Ζ.Μ ως μια ακόμη καταδίκη.

Τυχαίο δεν είναι βέβαια το γεγονός πως η ποινή αυτή εφαρμόζεται σε έναν αναρχικό, με την χρήση του νέου ποινικού κώδικα. Ως η πιο ριζοσπαστική πολιτική δύναμη εντός των κοινωνικών και ταξικών αγώνων που πρωτοστατεί στις αντιστάσεις ενάντια στην εξουσία, οι αναρχικοί αποτελούν και το καλύτερο αντικείμενο δοκιμής για την κατασταλτική επέλαση του Κράτους ενάντια στην κοινωνία. Το νομικό οπλοστάσιο αναβαθμίζεται ακριβώς για να εκφοβίσει, να εξουθενώσει, να απομονώσει όσους οραματίζονται την ανατροπή της εξουσίας και δρουν για το χτίσιμο ενός άλλου κόσμου. Σε αυτήν την κατηγορία εμπίπτει και ο σύντροφός μας.

Σημαντικό είναι σε αυτό το σημείο να αναφερθεί τόσο η απουσία σχεδόν του συνόλου των κυρίαρχων “αγωνιστικών” φοιτητικών παρατάξεων από τις κινητοποιήσεις αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης που έλαβαν χώρα όλο αυτό το διάστημα στα πανεπιστήμια, στο κέντρο της Αθήνας και στα δικαστήρια, όσο και η προσπάθεια τους να σαμποτάρουν σε πανελλαδικό επίπεδο τα ψηφίσματα αλληλεγγύης που κατατέθηκαν, προσπαθώντας να επιβάλουν τη δική τους πολιτική αντίληψη και ανάλυση στα κείμενα αλληλεγγύης των φοιτητικών συλλόγων ή αλλιώς να τα μπλοκάρουν. Η μικροπολιτική, η σπέκουλα, η κομματική χειραγώγηση, ο σεχταρισμός και εν τέλει η ίδια αντίληψη των φοιτητικών συλλόγων ως πεδία επιβολής κάθετων πολιτικών αποφάσεων είναι μερικοί από τους λόγους που έχουν οδηγήσει το φοιτητικό κίνημα σε τέτοιο επίπεδο κατακερματισμού και διάλυσης ώστε να έχουμε φτάσει σε σημείο να γίνεται ανεκτό τέτοιο επίπεδο κρατικής αποθράσυνσης. Αυτή είναι η κατάντια του φοιτητικού συνδικαλισμού και χωρίς ουσιαστικές πρωτοβουλίες ρήξης με τους φορείς αυτών των πρακτικών το μόνο βέβαιο είναι ότι αυτός θα συνεχίσει να σαπίζει ακόμα περισσότερο μέσα σε συνεχιζόμενους κύκλους εσωστρέφειας και γραφικότητας.

Ταυτόχρονα, η καταδίκη του συντρόφου μας έρχεται να επικυρώσει την σάπια συνεργασία του ελληνικού κράτους και των ελληνικών πανεπιστημίων με το κράτος του Ισραήλ. Είναι προφανές πως η πρυτανεία του ΕΜΠ δεν θα μπορούσε να αφήσει ατιμώρητη μια πολιτική πράξη αντίστασης στην δολοφονική συνεργασία Ισραήλ-ελληνικών πανεπιστημίων, και συγκεκριμένα του ΕΜΠ με την ισραηλινή Intracom. Γι’ αυτό και μέχρι την τελευταία στιγμή ο πρώην κοσμήτορας Παναγιώτης Τσανάκας και ο πρύτανης του ΕΜΠ Ιωάννης Χατζηγεωργίου ήταν ανένδοτοι στον χαφιεδισμό και τον ρεβανσισμό που έδειξαν πάνω στον σύντροφό μας. Το μήνυμα είναι σαφές: Η συνεργασία των σχολών μας με ένα κράτος που διεξάγει μια γενοκτονία δεν πρόκεται να αμφισβητηθεί, και εάν αμφισβητηθεί, μπορεί να βρεθούμε ακόμη και στην φυλακή, όπως αποφάσισε και το πρωτόδικο δικαστήριο για τον σύντροφό μας, που τον καταδίκασε σε 14 μήνες φυλάκισης χωρίς αναστολή.

Εμείς από πλευράς μας οφείλουμε να κάνουμε ξεκάθαρο το εξής: Κανένας φασίστας πρύτανης δεν πρόκειται να μας κάνει να σωπάσουμε για την συνεχιζόμενη γενοκτονία στην Γάζα, κανένας παρατρεχάμενος χαφιές δεν θα μας εμποδίσει από το να υπάρχουμε πολιτικά μέσα στις σχολές μας, καμία καταδίκη στα αστικά δικαστήρια δεν πρόκεται να σπάσει τους συντροφικούς δεσμούς και την αλληλεγγύη μας. Και πάνω απ’ όλα, κανένας δικαστής δεν είναι σε θέση να μας κλείσει σπίτια μας, να μας αναγκάσει να μην φωνάζουμε και να μην αγωνιζομαστε όπου σταθούμε και όπου βρεθούμε για τα εγκλήματα που διαπράττουν σε όλον τον κόσμο οι εξουσιαστές. Η μόνη απάντηση που οφείλουμε να δώσουμε στον κάθε λακέ της εξουσίας είναι η αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη μας στον σύντροφό μας Ζ.Μ και η ανυποχώρητη πολιτική μας παρουσία μέσα στις σχολές. Για έναν κόσμο στον οποίο δεν θα καταδικάζονται όσοι αγωνίζονται ενάντια στην συνεργασία με γενοκτόνους. Για έναν κόσμο αλληλεγγύης, ισότητας, ελευθερίας. Για την Αναρχία.


ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ

ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ Σ’ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΦΟΙΤΗΤΗ Ζ.Μ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Αθήνας