ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΑΑΚ ΜΙΛΑΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ

Σχετικά με την συνέχιση της προβοκατόρικης δράσης της παρακρατικής σέχτας ΛΑΕ/ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ

Περίπου 4 μήνες μετά την χυδαία δολοφονική επίθεση των ρουφιάνων των ΑΡΑΣ/ΛΑΕ/ΕΑΑΚ, υπό τον τραγικό μανδύα των «φοιτητικών συλλόγων», σε βάρος αναρχικών στον τριήμερο εορτασμό του Πολυτεχνείου στο ΕΜΠ, η κατάσταση με τους εν λόγω παρακρατικούς ψεύτες και ρουφιάνους έχει φτάσει στο απροχώρητο. Είναι τουλάχιστον αστείο, οι συγκεκριμένοι τραμπούκοι να επιδιώκουν την ταύτισή τους με τους αγωνιστές του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και της νεολαίας Λαμπράκη και την ταύτιση των αναρχικών με την ΟΝΝΕΔ, την κρατική ασφάλεια και τους ταγματασφαλίτες, όταν οι ίδιοι είναι αυτοί που διατηρούν ασυλία από τις αστυνομικές αρχές, αξιοποιώντας στο μέγιστο, το τουλάχιστον ύποπτο προνόμιο, να μην συλλαμβάνονται ποτέ, εν αντιθέσει με τον α/α χώρο που ακόμα κι όταν δέχτηκε αιματηρή επίθεση και σύντροφοι κατέληξαν στο νοσοκομείο στις 15/11/25 συνελήφθησαν ξεδιάντροπα. Ας μας πούνε, λοιπόν, πότε ήταν η τελευταία φορά που έστρεψαν όλο αυτό το μένος και την οργή απέναντι στους φασίστες, την ΟΝΝΕΔ και την αστυνομία, διότι η ίδια τους η ιστορία δηλώνει με εμφατικό τρόπο, πως αρκούνται σε επιθέσεις κατά αναρχικών και άλλων δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής και μη αριστεράς ανά τα χρόνια. Έστω όμως, ας επιχειρήσουν να μας εξηγήσουν πως κατορθώνουν με τόση μαεστρία να μην έρχονται ουδέποτε αντιμέτωποι με την αστυνομία, όταν κυκλοφορούν ανά πάνοπλες πενηντάδες, ενώ αναρχικοί και αναρχικές που χαρακτηρίζουν μανιωδώς ως «ασφαλίτες» διώκονται με κακουργήματα για την κατοχή σημαίας σε πορεία. Προφανώς, τα ερωτήματα τίθενται ρητορικά. Μάλλον ο κατάλληλος να μας λύσει τις παραπάνω απορίες είναι το φρουρούμενο από τις κρατικές αρχές μεγαλοστέλεχος - ποιμένας της εν λόγω παρακρατικής σέχτας, που με την έγκριση της πρυτανείας του ΕΜΠ για λογαριασμό συμβουλευτικής εταιρείας, αναλαμβάνει ερευνητικά προγράμματα δεκάδων χιλιάδων ευρώ, σίγουρα όχι ως άλλος ένας προλετάριος ανάμεσα μας.

Αν κάτι άλλο είναι γνωστό, είναι πως οι αναρχικοί αγωνιστές δεν χρειάστηκαν ποτέ συνοδεία για να πάνε στις σχολές τους, να πραγματοποιήσουν παρεμβάσεις, δημόσιες συγκεντρώσεις, γενικές συνελεύσεις, καταλήψεις, συλλογικές διαδικασίες σε πλήρη αντίθεση με τον συμμορίτικο οχετό των ΛΑΕ/ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ που μπορεί να υπάρχει μονάχα με μιλιταριστικούς όρους πάνοπλου πλήθους με κράνη, καδρόνια, γάντια και μπουφάν μηχανής, pepper spray ή ό,τι άλλο κρίνουν απαραίτητο, για να κατορθώσουν να καταστήσουν εφικτή την παρουσία τους σε έναν χώρο, όπου ο σεβασμός ή έστω η ανοχή απέναντι τους, είναι πλέον μηδενική από κάθε πολιτική δύναμη.

Αυτό έγινε φανερό και στις 25/2, όπου προκειμένου να διαφυλάξουν πως η Γενική Συνέλευση του Φοιτητικού Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών ΑΠΘ θα διεξαχθεί μονάχα με τους δικούς τους όρους, εμφανίστηκαν ακόμη μία φορά ως ένας καλά συγκροτημένος παραστρατιωτικός μηχανισμός και κάθισαν για ώρες μέσα και έξω από την αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης, απειλώντας τον κόσμο από το Αυτόνομο Σχήμα Πολιτικών Μηχανικών. Φυσικά, όλα αυτά υπό το πρίσμα μίας συγκεκριμένης σκοπιμότητας, όπου σε δεύτερο χρόνο θα τους επέτρεπε να επικαλούνται την απόφαση ενός ακόμη συλλόγου, ακόμη κι αν οι ίδιοι αποτελούσαν τη μοναδική «δύναμη» που συμμετείχε στη διαδικασία μίας κατά τα άλλα άμαζης Γενικής Συνέλευσης. Αυτό που αποκαλύπτεται ξεδιάντροπα πλέον από την πρακτική αυτών των οργανώσεων δεν είναι κάποιο πρωτοποριακό νέο, αλλά η πάγια στρατηγική τους θέση απέναντι στους φοιτητικούς συλλόγους. Η βαθιά γραφειοκρατική και ηγεμονική αντίληψή τους για το φοιτητικό κίνημα, του οποίου τις διαδικασίες αντιλαμβάνονται αποκλειστικά ως μηχανισμό επικύρωσης προειλημμένων - από τα πάνω -αποφάσεων, τους φοιτητικούς συλλόγους ως ασπίδες δήθεν νομιμοποίησης των αντικινηματικών τους πρακτικών και φυσικά, την πολιτική αντιπαράθεση ως πεδίο φυσικής επιβολής συσχετισμών.

Ταυτόχρονα την ίδια στιγμή, την ώρα που σε διπλανή αίθουσα λάμβανε χώρα συνέντευξη τύπου για την δίωξη των 38 συλληφθέντων/εισών από την προβολή στο Πολυτεχνείο, στέλεχος της ΑΡΑΣ αποφάσισε με πλήρη προκλητικότητα, αφού επιτέθηκε το πρωί στην ίδια την συλληφθείσα χαρακτηρίζοντάς την ασφαλίτισσα, να μπει στην αίθουσα επιδιώκοντας να μπαχαλέψει την ίδια την διαδικασία, καθώς και να προπηλακίσει την συντρόφισσά μας, που τοποθετούταν για το συμβάν της σύλληψης. Ας μας πει ξανά λοιπόν, το εν λόγω παρακράτος, πριν διατυμπανίσει την «καταγγελία» του στις αστυνομικές δυνάμεις και την «αλληλεγγύη» του στους/ις εκάστοτε συλληφθέντες/είσες αγωνιστές/ριες, ποιοι είναι οι «χαφιέδες» και οι «ρουφιάνοι». Είναι σαφές πως η αντίληψη των παρακρατικών κρετίνων των ΛΑΕ/ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ για τις γενικές συνελεύσεις και τους φοιτητικούς συλλόγους περιορίζεται αποκλειστικά σε μία διαχείριση χρησιμοθηρικού χαρακτήρα, θεωρώντας ότι τους επιτρέπει να εμφανίζονται σε δημόσια καλέσματα με αυτήν την επωνυμία ή να κολλάνε στο πίσω μέρος των μπουφάν τους αυτοκόλλητα με την επιγραφή «ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ» λίγο πριν εξαπολύσουν επίθεση σε αναρχικούς. Διαβάζοντας τις «καταγγελίες» ψέματα που διαδίδουν ανά καιρούς μπορεί να καταλάβει κανείς πολύ εύκολα πως την ίδια αντίληψη τρέφουν για τις γυναίκες «συναγωνίστριές» τους χρησιμοποιώντας τες αποκλειστικά ως ασπίδα, σε μία ποταπή προσπάθεια να κρύψουν τον στείρο μιλιταρισμό και τα παραστρατιωτικά χαρακτηριστικά που τους συγκροτούν.

Αυτήν την λύσσα για προβοκατορολογία θα ζήλευαν ακόμη, διάφοροι γνώστες του παρελθόντος, από τους οποίους εμπνέονται σήμερα τα σύγχρονα ΚΝΑΤ. Ας μας απαντήσουν, λοιπόν, οι «φύλακες» του φοιτητικού κινήματος, η επίθεση της 15ης Νοέμβρη στο Κάτω Πολυτεχνείο, που οδήγησε στην ανακοίνωση της πρυτανείας Χατζηγεωργίου για «αλλαγή διεξαγωγής του τριημέρου του Πολυτεχνείου», σε ποιο επίπεδο προβοκατόρικης ενέργειας εμπλέκεται.

Ας δηλώσουν, λοιπόν, δημόσια οι θρασύδειλοί χαφιέδες ποιοι είναι αυτοί οι «φοιτητικοί σύλλογοι» που μονίμως εκπροσωπούν ή ακόμη καλύτερα ας μας υπενθυμίσουν το σύνολο των φοιτητικών συλλόγων πανελλαδικά που πήρε αποφάσεις καταδίκης της αιματηρής επίθεσης που εξαπέλυσαν στο ΕΜΠ και αποκλεισμού τους από τις διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος συνολικά. Μπορούν επίσης, να ενημερώσουν το φοιτητικό κοινό, στις διαδικασίες ποιων συλλόγων η συμμορία των ΕΑΑΚ παρεμβαίνει με πραγματικούς όρους και σε ποιους αρκούνται σε επίπεδο social media.

Λίγες μέρες μετά τα παραπάνω, το πρωινό της Τετάρτης 4/3, ο αντιαναρχικός μηχανισμός της ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ/ΛΑΕ, με τους συνήθεις μιλιταριστικούς και τραμπούκικους όρους, έκανε ξανά την εμφάνισή του, αυτήν την φορά στο κτίριο της Νέας Φιλοσοφικής. Συγκεκριμένα, περίπου 50 άτομα εφοδιασμένα με τον γνωστό εξοπλισμό, επεδίωξαν υπό την ομπρέλα «παρέμβασης» και «συγκέντρωσης στην σύγκλητο» να επαναδιεκδικήσουν την πολιτική τους θέση μέσα στον χώρο του πανεπιστημίου. Σε αυτό το διάστημα δύο συντρόφισσες από το Ελευθεριακό Σχήμα Φιλοσοφικής, στράφηκαν ενάντια στον παρατεταγμένο στρατό των δήθεν «φοιτητικών συλλόγων» με σκοπό να καταστήσουν σαφές το ανεπιθύμητο της παρουσίας τους και να διαφυλάξουν την ομαλή διεξαγωγή της συνέλευσης του σχήματος τους στο Αυτόνομο Στέκι Φιλοσοφικής. Ως απάντηση οι δύο συντρόφισσες προπηλακίστηκαν από τους πενήντα παρακρατικούς ρουφιάνους και μπήκαν στον χώρο του στεκιού όπου και θα γινόταν η τακτική τους συνέλευση. Μάλιστα, η βίαιη και άγρια συμπλοκή της ΑΡΑΣ έναντι των συντροφισσών του Ελευθεριακού Σχήματος είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό ορισμένων εξ αυτών. Σε αυτό το σημείο, οι μαέστροι της προβοκάτσιας της ΛΑΕ/ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ στάθηκαν έξω από την πόρτα του στεκιού, ξεχνώντας μάλλον για τα καλά την «παρέμβαση» που επικαλούνται πως ήρθαν να κάνουν, και αρκέστηκαν στο να απειλούν τις συντρόφισσες που βρέθηκαν εν τέλει εγκλωβισμένες μέσα, καθώς και όποιον αναρχικό τολμήσει να εισέλθει στον χώρο. Μέσα στην συνθήκη εγκλωβισμού και ομηρίας από τους καταδότες των ΕΑΑΚ, κρίθηκε ως επιτακτική ανάγκη η προσπάθεια απεγκλωβισμού και βοήθειας των συντροφισσών από αλληλέγγυο κόσμο. Η κατάσταση εξελίχθηκε με την συμμορία των τραμπούκων να μην οπισθοχωρεί από το κτίριο της φιλοσοφικής και να αποτρέπει τη δυνατότητα πρόσβασης των αναρχικών μέσα στο κτίριο. Όταν, ωστόσο, οι συντρόφισσες του σχήματος κατόρθωσαν να απεγκλωβιστούν, το σώμα, που έσπευσε να τις βοηθήσει, αποχώρησε συνολικά.

Πέραν λοιπόν από τις διαγραφές, τις πειθαρχικές διώξεις και την αυξημένη κρατική καταστολή, αυτά είναι μόνο κάποια από τα γεγονότα, τα οποία επιβάλλονται από τους χαφιέδες των ΛΑΕ/ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ. Άλλωστε, όταν το κράτος δυσκολεύεται υπάρχει πάντα η λύση του παρακράτους. Για αυτό, οι οργανώσεις αυτές έχουν συνειδητά αποφασίσει να λειτουργούν ως το δεξί του χέρι, όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, σε μία προσπάθεια εσωτερικής καταστολής, γενικά των κινημάτων και ειδικά των αναρχικών αγωνιστών.

Όσο και να επιχειρούν να διαφημίσουν την μηδενική προσφορά τους στο φοιτητικό κίνημα, τις υποτιθέμενες «μάχες» που δώσανε με την αστυνομία, για να μην εγκαθιδρυθούν οι ΟΠΠΙ εντός του ασύλου, τόσο η ιστορία όσο και η σημερινή πραγματικότητα, που τους επιβάλλει να κυκλοφορούν αποκλειστικά σε ομάδες πάνοπλων πενήντα ατόμων, αποδεικνύει περίτρανα πως η συμμορίτική τους δράση φτάνει στο τέλος της. Οι μόνοι γελασμένοι σε αυτήν την ιστορία, από τις 15 Νοέμβρη που κατά τύχη δεν σκότωσαν κάποιον σύντροφο στο ΕΜΠ, μέχρι σήμερα στη προσπάθεια τους να εγκλωβίσουν μονοψήφιο αριθμό συντροφισσών μέσα στη Φιλοσοφική, είναι όσοι νομίζουν πως η αναρχία θα λυγίσει με τέτοια ευκολία απέναντι στα εν λόγω απολίτικα αποβράσματα του σκληρού παρακράτους.

* Παρότι η Λαϊκή Ενότητα (ΛΑΕ), η Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση (ΑΡΑΣ) και τα ΕΑΑΚ συνιστούν τυπικά διακριτά οργανωτικά σώματα, στην πράξη συγκροτούν έναν ενιαίο παρακρατικό μηχανισμό, με κοινή καθοδήγηση, ιεραρχική δομή και απόλυτη στρατηγική ταύτιση. Λόγω των παραπάνω, ο διαχωρισμός τους δεν κρίνεται ουσιαστικός και αντιμετωπίζονται ως ενιαίος παρακρατικός μηχανισμός.

**Η φωτογραφία είναι από το μπλοκ των Φοιτητικών Συλλόγων, που έλαβαν απόφαση μέσω Γενικών Συνελεύσεων, έκαναν καταλήψεις και κατέβηκαν στην πορεία για το κρατικό έγκλημα των Τεμπών. Οι χιλιάδες κόσμου που στηρίζουν διαχρονικά τα αναρχικά/ελευθεριακά προτάγματα δε θα ονομαστούν εύκολα «περιθώριο», από τους χρήσιμους ηλίθιους, άτυπους εκφραστές του κάθε Ζαχαρού.

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ – ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ

ΜΠΑΤΣΟΙ - ΕΑΑΚ – ΠΡΥΤΑΝΙΚΗ ΑΡΧΗ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝΕ ΜΑΖΙ

ΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΡΟΥΦΙΑΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΩΝ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΒΑΣΗ ΑΓΩΝΑΣ ΤΑΞΙΚΟΣ

ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ

Αναρχική Συνέλευση Φοιτητών/τριών Quieta Movere

Μάρτης '26